DLEJ - Uaqıtsha jelmen

A-aa-aa…
Ohay-ohay…

Тау көп жылдан бері тұрады,
Бірақ өзін биік деп айтпайды.
Дарья ұзақ жолдан ағады,
Бірақ қайда жететінін айтпайды.

Тек адам жүрегі
Тоқтамай сұрай береді:
«Не іздеп жүрмін мен
Осы жолменен?»

A-aa-aa…
Аспанға тарқаған дем.
Жел бос дала арқылы өтіп,
Еш нәрсе қалдырмайды.

Бұлұт аспанда кезеді,
Еш жерде тоқтамайды.
Ұстағым деп ұстаған қолымда
Еш нәрсе қалмайды.

Бос қалған жүрекке
Бүтін әлем сияды.

Ohay-ohay…
Жасау деген —
Бір нәрсе қосу емес,
Қатлам-қатлам тастау жолы екен.

A-aa-aa…
Бір жұпар түссе —
Орман тағы тыныштанады.
Бір толқын өтіп кетсе —
Дарья тағы тазаланады.
Адамның қайғысы да
Бұдан басқа емес.

Ohay-ohay…
Көп нәрсеге ие болу
Әлемді кеңейтпейді.
Еш нәрсе болмағанда —
Аспанды көреміз.

A-aa-aa…
Тау да менмін,
Дарья да менмін,
Ағып жатқан дем де менмін.
Бұл кең әлем ішінде
Мен — уақытша желмен.

Ohay-ohay…
Жел болып,
Топырақ болып,
Тағы табиғатқа қайтамын.

Перевод на русский язык:

А-аа-аа… Охай-охай…

Гора стоит много лет,
Но себя высокой не называет.
Река течёт долгой дорогой,
Но куда дойдёт — не говорит.

Только человеческое сердце
Без остановки спрашивает:
«Что я ищу на этом пути?»

А-аа-аа…
Дыхание, разлившееся в небе.
Ветер проходит сквозь пустую степь,
Ничего не оставляя.

Облака бродят в небе,
Нигде не останавливаются.
В руках, которые хотели удержать,
Ничего не остаётся.

В пустое сердце
Умещается целый мир.

Охай-охай…
Жить — значит
Не что-то добавлять,
А оставлять слоями.

А-аа-аа…
Если упадёт один лист —
Лес снова затихает.
Если пройдёт одна волна —
Река снова очищается.
Человеческая печаль
Ничем от этого не отличается.

Охай-охай…
Обладание многим
Не делает мир шире.
Когда ничего нет —
Видно небо.

А-аа-аа…
Я — и гора,
Я — и река,
Я — и текущее дыхание.
В этом широком мире
Я — временный ветер.

Охай-охай…
Став ветром,
Став землёй,
Я снова возвращаюсь к природе.