Ильсия Бадретдинова - Дуслык

Еллар алмашына — сизми дә калдык,
Янда дуслар бара, һәрберсе алтынга торырлык.
Җилләр сынадылар, тик без сынмадык,
Нигезне саклады бары сабырлык.

Өстәлләр мул булганда теләкләр күңелдән,
Кечкенә рәхмәтләр меңнәргә әйләнгән.
Гаеп итми яшәү — биеккә күтәргән,
Күренмәс җеп белән җаннар бәйләнгән.

Дуслык — учак: сүрелсә дә яңадан кабыныр,
Авыр чакта иңнәреңә терәк булыр.
Җылы сүзләр төшсә, шул чак яралар ямалыр,
Дуслыкны сакласак без, дөньябыз нурланыр.

Имән кебек үскәнбез — бишектә тирбәлеп,
Яшел болыннардан яланаяк йөгереп.
Кем икәнне онытмабыз, үткәнем канымда,
Ишек ачып елмаеп, көткән кеше булганда.

Дуслык — учак: сүрелсә дә яңадан кабыныр,
Авыр чакта иңнәреңә терәк булыр.
Җылы сүзләр төшсә, шул чак яралар ямалыр,
Дуслыкны сакласак без, дөньябыз нурланыр.

Дуслык — учак: сүрелсә дә яңадан кабыныр,
Авыр чакта иңнәреңә терәк булыр.
Җылы сүзләр төшсә, шул чак яралар ямалыр,
Дуслыкны сакласак без, дөньябыз нурланыр.

Перевод на русский язык:

Годы сменяются — мы и не заметили,
Рядом идут друзья, каждый стоит золота.
Ветры испытывали, но мы не сломались,
Фундамент сохранило только терпение.

Когда столы полны — желания от души,
Маленькие благодарности превращаются в тысячи.
Жизнь без упрёков поднимает высоко,
Невидимой нитью души связаны.

Дружба — это очаг: даже если потухнет, снова загорится,
В трудный час станет опорой на плечи.
Если скажут тёплые слова, тогда раны затянутся,
Если сохраним дружбу, наш мир озарится светом.

Мы выросли, как дубы — качаясь в колыбели,
Босиком бегая по зелёным лугам.
Не забываем, кто мы, прошлое — в моей крови,
Когда есть тот, кто открывает дверь с улыбкой и ждёт.

Дружба — это очаг: даже если потухнет, снова загорится,
В трудный час станет опорой на плечи.
Если скажут тёплые слова, тогда раны затянутся,
Если сохраним дружбу, наш мир озарится светом.

Дружба — это очаг: даже если потухнет, снова загорится,
В трудный час станет опорой на плечи.
Если скажут тёплые слова, тогда раны затянутся,
Если сохраним дружбу, наш мир озарится светом.