Зэйнэп Фэрхетдинова - Бу мэхэббэт

На-най-най-най-най-най
На-най-най-най-най-най
На-най-най-най-най-най
На-най-най-най-най-най

Безнең кулый көйләр дә ирешә,
Йөрәкләр уйлар аша ава.
Әйтәсенле, үзләштерә,
Бер-берсеннән ярылыша!
Бу мәхәббәт нинди нәрсә икән?
Нинди генә явыз хисләр икән?
Ярлы гашыйкны яндырган,
Төннәрне йокысыз калдырган...

На-най-най-най-най-най
На-най-най-най-най-най
На-най-най-най-най-най
На-най-най-най-най-най

Савындырган, тидергән, сидергән —
Бер минутта күңелдән китмәгән.
Бүген шунда әле яшибез,
Киләчәккә өмет белән.
Бу мәхәббәт нинди нәрсә икән?
Нинди генә явыз хисләр икән?
Ярлы гашыйкны яндырган,
Төннәрне йокысыз калдырган...

Яшьлек уянды безне хисләргә,
Тырышкан саен нур була күбрәк.
Гөлләр аша дип килә,
Бездән лайыклы икән — белгән!
Бу мәхәббәт нинди нәрсә икән?
Нинди генә явыз хисләр икән?
Ярлы гашыйкны яндырган,
Төннәрне йокысыз калдырган...

На-най-най-най-най-най
На-най-най-най-най-най
На-най-най-най-най-най
На-най-най-най-най-най

Наши песни достигают сердец,
Сердца парят над мыслями.
Овладевает, притягивает,
Разрывая друг от друга!
Что это за любовь такая?
Какие же это злые чувства?
Она сожгла бедного влюблённого,
Оставила ночи без сна...

На-най-най-най-най-най...

Тоскует, пронзает, сбивает с ног —
Ни на минуту не уходит из души.
Мы всё ещё живём этим,
С надеждой на будущее.
Что это за любовь такая?
Какие же это злые чувства?
Она сожгла бедного влюблённого,
Оставила ночи без сна...

Молодость пробудила нас к чувствам,
Чем больше стараешься, тем больше становится света.
Приходит через цветы,
Если достойны нас — значит, знаем!
Что это за любовь такая?
Какие же это злые чувства?
Она сожгла бедного влюблённого,
Оставила ночи без сна...

На-най-най-най-най-най...