Ябай Малай - Чияле ирен

Чәчәкләр атканда, танмышка нидән,
Шиелә очраштыгыз, убырга идек.
Иреннәрендә чамлы балышияләр,
Нәкъ менән янына гашыйк йөрәкләр.

Төнге йолдызлардан эзлим күзеңне,
Йокламый сагынам сине!
Синең тәгрә кайен өслемәс идек —
Һәрчак күчәклашып килү-бар иде...

Васый ирлегеннән тыя алмыйм,
Яратам, сиңа сез булалбыйм.
Ятмаша яртым да әллә мәхшәт,
Йөрәкләр дә утлар — кабынган кына.

Төнге йолдызлардан эзлим күзеңне,
Йокламый сагынам сине!
Синең тәгрә кайен өслемәс идек —
Һәрчак күчәклашып килү-бар иде...

Үз генә чиеләрне күлеп җыян,
Күзенә карайым, кулыңны тотам.
Шиәлә иреннә хәчбер онытмам!

Перевод на русский язык:

Когда цветут цветы, откуда знать,
Встретились мы у черешни.
На губах её — сладкие вишни,
Рядом с ней — влюблённые сердца.

Среди ночных звёзд ищу твои глаза,
Без сна тоскую по тебе!
Твоя тень, как берёза, не закрыла бы нас —
Всегда мы приходили и уходили вместе...

От Васиного мужа не могу удержаться,
Люблю тебя, не могу быть с тобой.
Не знаю, какая это мука,
Сердца — как огонь, зажжённый.

Среди ночных звёзд ищу твои глаза,
Без сна тоскую по тебе!
Твоя тень, как берёза, не закрыла бы нас —
Всегда мы приходили и уходили вместе...

Собираю только свои вишни,
Смотрю в глаза, держу твою руку.
Губы черешни никогда не забуду!